O Εξηλεκτρισμός και η ανώνυμη ηλεκτρική εταιρεία Λιβαδειάς

Ως το 1932 την επιχείρηση ηλεκτροφωτισμού της πόλης της Λιβαδειάς την είχαν αναλάβει δύο εταιρείες η «Κληρονόμοι Νικολάου Μέγα» και η Ανώνυμος Εταιρεία «Αδελφών Α. Μέγα και Ν. Δαρόπουλου». Κάθε εταιρεία διέθετε δικό της δίκτυο ηλεκτροφωτισμού. Από το 1933 οι δύο αυτές εταιρείες προς αποφυγή διπλών εξόδων εκμεταλλεύσεως και κατασκευής των δικτύων αλλά και του επικίνδυνου και για τις δύο ανταγωνισμού αποφάσισαν να αναλάβουν από κοινού το έργο του ηλεκτροφωτισμού της πόλης συνεργαζόμενες και ίδρυσαν την «Ανώνυμο Ηλεκτρική Εταιρεία Λεβαδείας». Το 1934 παρέχεται από το Υπουργείο Συγκοινωνιών στην Ανώνυμο Ηλεκτρική Εταιρείας Λεβαδείας η άδεια διανομής και ηλεκτροφωτισμού της πόλεως. Για την ίδρυσή της συνεισφέρουν η «Αδελφοί Α. Μέγα και Ν. Δαρόπουλος» το δίκτυο ηλεκτροφωτισμού της και διάφορα υλικά, ο Λουκάς και η Μαρία Μέγα το δίκτυο ηλεκτροφωτισμού της πόλης που τους ανήκε και ο Λ. Μέγας ποσό 61.250 δρχ.

Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ορίζεται στις 300.000 δρχ. Το πρώτο Δ. Σ. αποτελείται από τους Π. Μπέμπη (εκπρόσωπο της Τράπεζας Αθηνών), Ν. Δαρόπουλο (βιομήχανο), Ιω. Α. Μέγα (εκπρόσωπο της Τράπεζας Αθηνών), Γ. Α Μέγα (βιομήχανο), Μ. Η. Οικονόμου (μηχανικό), Δημ. Τσιγιάννη (ιατρό), Λ. Μέγα (επιχειρηματία) και Καλλιρρόη Χρήστου Μίχα. Ως σκοπός της επιχείρησης ορίζεται η συντήρηση, επέκταση και ολοκλήρωση του ηλεκτροφωτισμού της πόλης της Λιβαδειάς και η παροχή ενέργειας για οικιακή και βιομηχανική κατανάλωση. Η εταιρεία αρχικά χρησιμοποιεί τις αποκτηθείσες εγκαταστάσεις των κληρονόμων Ν. Μέγα που της παραδόθηκαν με την ίδρυσή της. Αυτές τις ενισχύει αμέσως (1934) με την αγορά πετρελαιομηχανής ισχύος 150 ίππων. Τα δίκτυα ηλεκτροφωτισμού της πόλης το 1934 δεν ήταν και σε πολύ καλή κατάσταση και η επιχείρηση για μα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Υπουργείου Συγκοινωνιών που της παραχώρησε την άδεια λειτουργίας αρχίζει αμέσως τη συντήρηση και συμπλήρωσή τους. Το 1933 η επιχείρηση υπογράφει πενταετή μη προνομιούχο σύμβαση με το Δήμο Λεβαδέων για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος για το φωτισμό των οδών και πλατειών της πόλεως αλλά και των δημοτικών καταστημάτων. Κατά τους όρους της σύμβασης το ολικό ποσό των λαμπτήρων θα είναι 285, συνολικής έντασης 10585 βατ και με υποχρεωτική για το Δήμο λειτουργία 3.400 ωρών ετησίως δηλαδή με προβλεπόμενη ετήσια κατανάλωση 35.989 kw και τιμή μονάδος 5,30 δρχ. 7 kw ήτοι κόστος 190.000 δρχ. Τη χρονιά 1933-1934 η εταιρεία παρουσιάζει κέρδη 91.951,35 δρχ. εξυπηρετώντας 1089 ιδιώτες πελάτες, ενώ το 1935 1207 με κέρδη 209.764,80 δρχ. Τη χρονιά αυτή η Ε.Τ.Ε στηρίζει την επιχείρηση παρέχοντάς της δάνειο 700.000 δρχ. με υποθήκη τις εγκαταστάσεις της. Για την καλύτερη εξυπηρέτηση του δανείου η εταιρεία πληρώνει με τα έσοδα που έχει από την παροχή υπηρεσιών προς το Δήμο τις δόσεις του δανείου. Το 1935 ολοκληρώνεται ο ηλεκτροφωτισμός των δημοτικών χώρων και εγκαταστάσεων. Επίσης η επιχείρηση φροντίζει για τη διασφάλιση του δικτύου της και τη μείωση των απωλειών ενέργειας· καταργεί τα δύο παλαιά δίκτυα και δημιουργεί ένα καινούργιο και πλέον σύγχρονο αποκτώντας το πλεονέκτημα να διαθέτει ενέργεια με γραμμές χαμηλής τάσεως. Το εργοστάσιο μπορεί πλέον να παράγει ηλεκτρική ενέργεια μέχρι 100 kw την ώρα χωρίς να υπολογίζονται τα άλλα 100 kw της εφεδρείας. Η συνολική δηλαδή δυνατότητα της παροχής ενέργειας ανέρχεται στα 200 kw την ώρα. Εξαιτίας της κλιμακωτής ισχύος των μηχανών (57,114 και 150 ίπποι) η επιχείρηση μπορεί με κατάλληλους συνδυασμούς και διαθέτοντας πάντα εφεδρεία να αυξάνει το κανονικά παραγόμενο ρεύμα. Ο σταθμός της βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και περιλαμβάνει δύο ντηζελομηχανές των 150 και 57 ίππων. Το 1936 τα κέρδη της επιχείρησης αυξάνονται και πάλι κατακόρυφα φθάνοντας τις 321.478,55 δρχ. Η επιχείρηση ολοκληρώνει την επέκταση και τον εκσυγχρονισμό των παλαιών της εγκαταστάσεων αυξάνοντας κατά 12% τους πελάτες της και κατά 37% την παρεχόμενη ενέργεια σε κιλοβάτ. Το 1937 ολοκληρώνεται η προμήθεια μίας ακόμη πετρελαιομηχανής diesel ισχύος 200-275 ίππων και της ανάλογης ηλεκτρογεννήτριας με σκοπό την παροχή περισσότερης ενέργειας για την κάλυψη των βιομηχανικών αναγκών της περιοχής. Η παροχή ενέργειας παρουσιάζει αύξηση της τάσεως του 30%. Και αυτή η χρήση κλείνει με κέρδη 129.330,70 δρχ. που αυτή τη φορά μειώνονται εξαιτίας της αποπληρωμής τμήματος του δανείου που έλαβε η εταιρεία από την Ε.Τ.Ε. Το 1937 η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας στη Λιβαδειά ανέρχεται στα 255.510 και το 1938 στα 272.000 kw.

Η εταιρεία αναπτύσσεται συνεχώς και το 1940 διαθέτει πλέον ένα δίκτυο μήκους 20.000 χιλιομέτρων και μηχανολογικό εξοπλισμό αξίας 4.460.000 δρχ. Την ίδια περίοδο την ηλεκτροπαραγωγή της στηρίζει σε μία ομάδα με πετρελαιοκινητήρα ισχύος 270 ίππων του γερμανικού οίκου Benz διετούς ηλικίας, μία ομάδα με πετρελαιοκινητήρα ισχύος 150 ίππων του αγγλικού οίκου English-Electric εικοσαετούς ηλικίας, μία ομάδα με πετρελαιοκινητήρα ισχύος 110 ίππων του αγγλικού οίκου Ruston εικοσαετούς ηλικίας και μία ομάδα με πετρελαιοκινητήρα ισχύος 50 ίππων του αγγλικού οίκου Ruston εικοσαετούς ηλικίας. Η επιχείρηση εξακολουθεί να λειτουργεί ως το 1954, έτος ίδρυσης της Δ.Ε.Η.