19ος αιώνας.Περίοδος οικονομικής ευρωστίας

Μια από τις πιο σημαντικές περιόδους οικονομικής ευρωστίας για την Λεβάδεια είναι ο 19ος αιώνας όπου σημειώθηκε έντονη εκβιομηχάνιση στην περιοχή. Συγκεκριμένα υπήρξε μία από τις 4 πόλεις μαζί με την Πάτρα, τον Πειραιά και τη Σύρο, που έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην εκβιομηχάνιση της χώρας μετά την απελευθέρωση από την Τουρκική κατοχή.Στην Λιβαδειά αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς η κλωστοϋφαντουργία. Για το γεγονός αυτό συνηγορούν διάφορες παράμετροι: στην πεδιάδα της Κωπαΐδας παράγονται μεγάλες ποσότητες βαμβακιού. Αυτές περνούν άμεσα στη διαδικασία επεξεργασίας με λίγα έξοδα μεταφοράς, δεδομένου ότι τα υφαντουργεία βρίσκονται κοντά στον τόπο παραγωγής, μειώνοντας έτσι το κόστος. Στη περιοχή ευδοκιμεί το πρινοκόκκι (πολύτιμη ουσία για τις βαφές). Η Λιβαδειά βρίσκεται σε κομβικό σημείο μεταξύ βορρά και νότου. Διαθέτει το ποτάμι της Έρκυνας (το οποίο διασχίζει την πόλη), τα νερά του οποίου αποτελούν κινητήριο δύναμη για τις μηχανές των εργοστασίων.

Το ποτάμι της Έρκυνας αποτελεί πλουτοπαραγωγική πηγή για την πόλη, αφού γίνεται συνεχής εκμετάλλευση των ορμητικών νερών της για την κίνηση των μεγάλων τροχών των μύλων που χρησιμεύουν στο άλεσμα των σιτηρών και στο πλύσιμο μαλλιών του Παρνασσού (μαρτυρία Γάλλου ιστορικού το 1841). Επίσης χρησιμοποιούνται για την κίνηση μεγάλου αριθμού υδραυλικών μηχανών για να υφαίνουν χοντρά υφαντά (νεροτροβιές) (μαρτυρία Ε. Γκίκα στα 1860). Η Έρκυνα παράγει κινητήρια δύναμη που εκτιμάται πάνω από χίλιους ίππους, ικανή να λειτουργήσει τα εργοστάσια που είναι εγκατεστημένα στις όχθες της για χρονικό διάστημα περίπου οχτώ μηνών (μαρτυρία ιστορικού το 1874).

Το 1864 στη Λιβαδειά λειτουργούσαν :

- Τέσσερα νηματουργεία που παρήγαγαν 34.000 δέματα νήματος.

- Οχτώ εκκοκκιστικά καταστήματα που εκκόκκιζαν περί τις 500.000 οκάδες βάμβακος.

- Τέσσερις υδροτριβές.

- Έξι μύλοι.

Στην επαρχία Λεβαδείας υπήρχαν ακόμα 10 εκκοκκιστικά εργοστάσια, εκ των οποίων τα 2 βρίσκονταν στον Ορχομενό, 2 στην Πέτρα, 4 στην Χαιρώνεια και άλλα 2 σε άλλους οικισμούς. Από την περιοχή της Λεβάδειας το 1797 παρήγοντο 6.000 οκάδες το χρόνο. Από την ποσότητα αυτή 2.000 καταναλώνονταν στην Ελληνική υφαντουργία και 4.000 εξάγονταν στη Γαλλία και την Ιταλία. Τα έσοδα από την εκμετάλλευση αυτού του προϊόντος ήταν μεγάλα για την οικονομία της περιοχής.Τα 4 νηματουργεία διέθεταν 3000 ατράκτους και μηχανές δυνάμεως 50 ίππων..Τα καταστήματα αυτά είχαν 23 μηχανές. Είχαν δύναμη 95 ίππων.

*** Σήμερα στη Λιβαδειά εξακολουθούν να λειτουργούν βιοτεχνικές μονάδες που επεξεργάζονται το βαμβάκι. Παράλληλα έχει αναπτυχθεί το εμπόριο (χονδρικό και λιανικό) και γενικότερα έχουν ενδυναμωθεί οι κλάδοι του τριτογενή τομέα.